Παρασκευή 2 Οκτωβρίου 2015

Είμαι μόδα;

Ακούω συχνά ότι το να είσαι τρανσέξουαλ είναι μόδα.  Γενικά όταν ακούω πράγματα που ηχούν στα αυτιά μου ως παράλογα, προσπαθώ να μπω στην θέση του φορέα της άποψης αυτής.
Αυτό προσπάθησα να κάνω και σε αυτήν την περίπτωση, αλλά συνέχισα να το  βρίσκω παράλογο.
Σίγουρα σε διάφορα πιο εξελιγμένα δυτικά κράτη, υπάρχουν μέχρι και κρατικές πρωτοβουλίες για να εξαλειφθούν οι διακρίσεις κατά των ΛΟΑΤ ατόμων και να ενημερωθούν οι πολίτες.
Αυτό δεν γίνεται επειδή προσπαθούν να κάνουν τα παιδιά σας σαν εμάς (πράγμα που θα ήταν επιστημονικά αδύνατο βέβαια), αλλά γιατί δουλειά ενός δυτικού (και οχι κρυφοβυζαντινού ή κρυφοθωμανικού) κράτους είναι να προωθεί την ισότητα και τις ίσες ευκαιρίες.
Σίγουρα και στην Ελλάδα υπάρχει το πράιντ που συμβαίνει μια φορά τον χρόνο και αυτό οργανώνεται απο τα ΛΟΑΤ άτομα για να διεκδικήσουμε  κάποια δικαιώματα. Αυτό μας κάνει μόδα;
Το αστείο της υπόθεσης είναι ότι το κόμμα του οποίου οι οπαδοί λένε οτι επειδή γίνεται το πραϊντ, είμαστε μόδα, οργανώνουν φιέστες μίσους κάθε βδομάδα. Ποιοι είναι μόδα τελικα;
Μόδα υπο ποία έννοια; Οταν ήμουν 12 χρονών ήμουν κατατρομαγμένη επειδη θεωρούσα οτι η εφηβεία μου θα με κάνει τέρας (βιοογικά  άντρα), όπως κι έγινε, καταπίεζα τα αισθήματα μου μέχρι τα 26 και είχα υιοθετήσει έναν υπερ-αντρικό ,τρόπο ζωης  για να πολεμήσω την δυσφορία φυλου μου, ήμουν δυστυχισμένη, και όταν τελικά έκανα το come out στους φιλους μου, έχασα τους μισους.
Ανήκω στην κοινωνική ομάδα που δέχεται τις περισσότερες βίαιες επιθέσεις και αποκλεισμούς μετά τους μετανάστες.
Όποιος μιλάει εύκολα για μόδα ας τα αναλογιστεί ολα αυτά.