Το άρθρο αυτό δεν είναι επιστημονικό, αν και είμαι κατά της ψυχιατρικοποίησης της τρανς υπόστασης.
Που σημαίνει ότι θα έπρεπε, για να ξεκινήσει κάποια ή κάποιος ορμονοθεραπεία, να μιλάει μόνο με τον ενδοκρινολόγο του και ο ψυχίατρος-ψυχολόγος να είναι προαιρετικός εφ΄ όσων πρόκειται για άτομο με δικαιοπρακτική ικανότητα. Μιας και μιλάμε για το δικό μας σώμα.
Στην Ελλάδα δυστυχώς δεν ισχύει αυτό και χρειάζεται χρήμα, χρόνος και γραφειοκρατία για να κάνεις νόμιμα την μετάβαση.
Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες για το τι έκανα εγώ, απλά θα πω μερικές ερωτήσεις που έκανα στον εαυτό μου για να καταλάβω ότι θέλω να μπω στην διαδικασία της ορμονοθεραπείας.
Α) αν μπορούσες να πατήσεις ένα κουμπί να γίνεις ανατομικά γυναίκα οριστικά με νέα χαρτιά και ταυτότητες θα το πατούσες;
Για μένα η απάντηση ήταν με βεβαιότητα ναι. χωρίς δισταγμό.
Β) θα προτιμούσες να είσαι πανέμορφος πετυχημένος , άντρας ή μια μέση γυναίκα της διπλανής πόρτας.
Η απάντηση για μένα είναι σίγουρα το δεύτερο.
Γ) Αν μπορούσες να πάρεις ένα χάπι που θα εξαφάνιζε την δυσφορία σου και θα σε έκανε να νιώθεις καλά ως άντρας, θα το έπαιρνες ή θα έκανες την επίπονη διαδικασία της μετάβασης.
Η απάντηση για μένα είναι ΟΧΙ. θα προτιμούσα την μετάβαση. Γιατί γυναίκα είναι αυτό που είμαι. Ειναι μέρος του είναι μου και ενα τέτοιο χάπι θα με έκανε άλλο άνθρωπο.
Δ) αν ναυαγούσες σε ένα νησί και ήσουν μόνη σου χωρίς ελπίδα να βρεθείς και έβρισκες ορμόνες και φαγητό αρκετές για το υπόλοιπο της ζωής σου. θα έπαιρνες τις ορμόνες;
Αυτή η ερώτηση είναι πολύ σημαντική γιατί δεν έχει να κάνει με το πως θέλεις να σε βλέπει η κοινωνία αλλά με το πως βλέπεις εαυτό σου.
Η απάντηση είναι "ναι θα τις έπαιρνα".
Που σημαίνει ότι θα έπρεπε, για να ξεκινήσει κάποια ή κάποιος ορμονοθεραπεία, να μιλάει μόνο με τον ενδοκρινολόγο του και ο ψυχίατρος-ψυχολόγος να είναι προαιρετικός εφ΄ όσων πρόκειται για άτομο με δικαιοπρακτική ικανότητα. Μιας και μιλάμε για το δικό μας σώμα.
Στην Ελλάδα δυστυχώς δεν ισχύει αυτό και χρειάζεται χρήμα, χρόνος και γραφειοκρατία για να κάνεις νόμιμα την μετάβαση.
Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες για το τι έκανα εγώ, απλά θα πω μερικές ερωτήσεις που έκανα στον εαυτό μου για να καταλάβω ότι θέλω να μπω στην διαδικασία της ορμονοθεραπείας.
Α) αν μπορούσες να πατήσεις ένα κουμπί να γίνεις ανατομικά γυναίκα οριστικά με νέα χαρτιά και ταυτότητες θα το πατούσες;
Για μένα η απάντηση ήταν με βεβαιότητα ναι. χωρίς δισταγμό.
Β) θα προτιμούσες να είσαι πανέμορφος πετυχημένος , άντρας ή μια μέση γυναίκα της διπλανής πόρτας.
Η απάντηση για μένα είναι σίγουρα το δεύτερο.
Γ) Αν μπορούσες να πάρεις ένα χάπι που θα εξαφάνιζε την δυσφορία σου και θα σε έκανε να νιώθεις καλά ως άντρας, θα το έπαιρνες ή θα έκανες την επίπονη διαδικασία της μετάβασης.
Η απάντηση για μένα είναι ΟΧΙ. θα προτιμούσα την μετάβαση. Γιατί γυναίκα είναι αυτό που είμαι. Ειναι μέρος του είναι μου και ενα τέτοιο χάπι θα με έκανε άλλο άνθρωπο.
Δ) αν ναυαγούσες σε ένα νησί και ήσουν μόνη σου χωρίς ελπίδα να βρεθείς και έβρισκες ορμόνες και φαγητό αρκετές για το υπόλοιπο της ζωής σου. θα έπαιρνες τις ορμόνες;
Αυτή η ερώτηση είναι πολύ σημαντική γιατί δεν έχει να κάνει με το πως θέλεις να σε βλέπει η κοινωνία αλλά με το πως βλέπεις εαυτό σου.
Η απάντηση είναι "ναι θα τις έπαιρνα".